Dahabian - Peter Emch
Peter woont sinds 1980 op het Afrikaanse continent, waar hij eerst enige tijd in Cairo doorbracht. Nog geen jaar na de ondertekening van de het Israëlisch – Egyptische vredesverdrag in april 1980, toen de grens tussen Israel en Egypte geopend werd, is Peter naar de Sinai vertrokken, dat tot die tijd door Israel bezet was.
Dahab, toen nog Di Zahav genaamd, was zijn eerste doel in de Sinai. In de ban van de Rode Zee en de prachtige onderwaterwereld, deed Peter zijn eerste duikcursus.
En vanaf 1982 was hij manager van het enige duikcentrum in Dahab in die tijd.
Na de bouw van Camel D.C. in Sharm el Sheikh in 1986, bouwde Peter begin 1987 zijn eigen huis in ‘El Mashraba’. Hoewel Dahab zijn thuisbasis bleef, vertrok hij in april 1987 naar de Malediven. Op Fiha-Lhohi, het meest zuidelijke eiland van het Zuid-Male Atol, verdiende hij de kost als gepassioneerd onderwater cameraman. In zijn tweede seizoen op de Malediven, kwam hier echter onverwacht een eind aan. Tijdens een coupe-poging stond hij tussen twee fronten en is hij door de Tamil Tijgers gegijzeld. Door tussenkomst van de Indische Marine, werd het vrachtschip waarop hij als gijzelaar vastgehouden werd, beschoten en is het gezonken. Peter overleefde het, zij het met ernstige verwondingen. Na een herstel van meerdere maanden in Zwitserland, ging Peter terug naar de Malediven voor een derde seizoen en om het onderwater-paradijs met een goed gevoel te verlaten. In 1989 keerde hij terug naar Dahab, waar hij als afgestudeerd ingenieur meerdere bouwprojecten van duikcentra en hotels in Dahab en Sharm el Sheikh op zich nam en begeleidde.
Vandaag de dag zijn de resultaten daarvan nog te zien: Novotel (Coralia) Dahab, Camel D.C. Sharm, Subex Sharm, Sharks Bay Sharm, Nesima Dahab ...
Op de website www.dahabian.com kunt u meer over Peter Emch lezen en foto’s bekijken van de afgelopen 30 jaar in Dahab.
7 vragen aan Peter
1. Wat heeft je naar Dahab gebracht?
Ik ben hier op aanraden van vrienden naartoe gegaan, die er eerder waren geweest.
2. Wat waardeer je het meest in Dahab?
Vroeger de afzondering, de rust en sociale omgang met en het leven te midden van de Bedoeïenen in een kleine oase. Het huidige Dahab is natuurlijk niet met vroeger te vergelijken. .
4. Wat is het grootste struikelblok dat je hebt moeten overwinnen?
Het introduceren van de duiksport en duikplekken in ‘samenwerking’ met de lokale autoriteiten in Dahab.
5. Hoe denk je nu, na jaren in Dahab, over je keuze om hier te gaan wonen?
Het voornemen was toen meer dan juist, alleen al omdat ik ‘carriere’ wilde maken als duikleraar, daar komt nog bij dat ik heel erg van de woestijn houd.
6. Waar zie je jezelf over 10 jaar?
Dat is moeilijk te zeggen. Dahab verandert erg snel en het leven hier voldoet niet meer aan de voorwaarden die toentertijd de doorslag gaven. Misschien een huis in de woestijn, ver van alle drukte hier.
3. Wat is jouw tip voor mensen die Dahab bezoeken?
Geniet, geniet, geniet!
7. Welke Dahabian zou je voor het volgende interview voorstellen?
Andrea Zettler, al jaren inwoner van Dahab.
